نوری که حرا دید  

                  مشکات خدا بود 

                                    که در مکه  

                                                     شب ظلمت و بیداد درید

                                                                                       چون  غمزه  چشمان تو را دید

                                                                                 

این قصه نه افسانه وخواب است

                                           نه یک شعر خیالی

                                                                یوسف چو تو رادید

                                                                                خجل گشت از این دید

                                                                                       وصف رخ تو از همه عشاق شنید

خلقی به طوافند

                          که از رکن حجر بوسه بگیرند

                                                             دستان تو را رکن حجر

                                                                                صد دله بوسید

                                                                                                     چون فخرتورا بر همگان دید

یک عمر هبل بود خدا

                             خدا بود هبل

                                                   این خلق جمال رخ تو دید

                                                                                     و خدارا به کمال تو پرستید

معیار کمالی .و کمال تو از او بود

                                          از ماه نپرسید و از انجم و خورشید

                                                                                      هر کس که تو را دید خدا را پپرستید