خدا را ای شریک وحی و قرآن
دلم پر کینه شد عقل از سرم رفت
به قلبم تیر شد جان از تنم رفت
چو اخگر زد به قرآن خصم بی دین
صدای مشت ها بر آسمان رفت
٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬
بسوزان دل چو قران ت بسوزند
بزن بر سر چو ایمانت بسوزند
تو را شمشیر چو ن عریان نبینند
خدا را خانه و قران بسوزند
٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬
دعای عهد خواندیم و تو را باز
به روز جمعه ها در ندبه خواندیم
به ضجه با صدای گریه و اشک
غروب جمعه ها در خانه خواندیم
به گاه نیمه شب با چشم ابری
غریبانه تو را صد بار خواندیم
نشد بر ما عیان روی چو ماهت
تو را این بار با قرآن خواندیم
خدا را ای شریک وحی و قرآن
تو را بهر نجات حق نخواندیم؟
+ نوشته شده در جمعه بیست و ششم شهریور ۱۳۸۹ ساعت ۲:۸ ق.ظ توسط عبدالامام حويزاوي
|
.jpg)


